W okresie kiedy w Toruniu nie warczały prawdziwe żużlówki, nie próżnowano. Powstał nowoczesny tor z drewnianymi bandami (które to były warunkiem dopuszczenia drużyny do rozgrywek ligowych) i budowano podstawy drużyny, by w 1959 roku PZM wyraził zgodę na starty torunian w III lidze. Wreszcie nadszedł rok w którym torunianie mieli wystąpić w potyczkach ligowych. Zanim jednak to nastąpiło 12 kwietnia 1959 roku 15-tysięczna widownia mogła obejrzeć zawody w których przeciwnikiem był LPŻ Zielona Góra. Ta towarzyska potyczka zakończyła się efektownym zwycięstwem toruńczyków 48:30. Po tych zawodach ktoś wpadł na pomysł, aby wygraną uczcić spaleniem kapelusza kierownika drużyny. Pomysł stał się na tyle atrakcyjny dla zawodników i kibiców iż był długo kultywowaną tradycją. Przez lata kierownicy szykowali zapas nakryć głowy na cały sezon, a kibice po wygranych zawodach nie opuszczali trybun, czekając na spalenie swoistego symbolu zwycięstwa. Prawdziwa premiera ligowa miała miejsce w Krakowie, gdzie z późniejszym mistrzem III ligi Crakovią, LPŻ przegrał 32:45. Ta mimo wszystko honorowa porażka była zasługą Mariana Rosego, który po wspaniałej jeździe zdobył 14pkt.

Przywitanie toruńskich kibiców z ligą przyniosło rozczarowanie, bowiem 26 kwietnia Legia Krosno wygrała 41:37. Rose na swoim koncie zanotował trzy zwycięstwa i jeden upadek, a najlepszym zawodnikiem Aniołów okazał się Tadeusz Jaworski, który nie znalazł pogromcy. W trzeciej kolejce torunianie przegrali z polską Polonią 30:48 i prym w zespole toruńskim ponownie wiodła dwójka Jaworski (11pkt) i Rose (10pkt).
Na ligowe zwycięstwo fani LPŻ-tu musieli czekać do spotkania z Neptunem Gdańsk kiedy to Duet Jaworski - Rose z 47 punktów zdobytych przez zespół uzbierał 29. Doświadczony Jaworski nigdy już nie był taki skuteczny. Uchodził za mistrza startów, jednak sprawiał wrażenie bojaźliwego. Po udanym sezonie 1959 dopiero w swoim pożegnalnym turnieju w 1966 roku  Jaworski ponownie zaprezentował pełnię swoich umiejętności, jednak ile było w tym ze strony samego zawodnika determinacji i woli ostatniego "pokazania się" kibicom , a ile uprzejmości rywali trudno powiedzieć.
Po wygranej z gdańszczanami 21 czerwca przyszedł nieco zaskakujący remis w Czeladzi. CKS sezon wcześniej jeździł w II lidze jednak został karnie zdegradowany do III ligi. Analizując jednak występy Czeladzi i LPŻ-tu Toruń w przekroju całego sezonu należy stwierdzić, że ów remis był kluczem do tego kto zajmie ostatnie miejsce w tabeli.
Kolejne potyczki (poza meczem na własnym torze ze śremską Spartą) kończyły się porażkami zespołu toruńskiego. Jednak i w inauguracyjnym sezonie ligowym Anioły zdołały wrócić z tarczą z pojedynku wyjazdowego. Miało to miejsce w Pile, gdzie żużlowcy z grodu Kopernika wzięli odwet na Polonistach za przegraną w trzeciej kolejce na swoim własnym torze.
Ostatni mecz sezonu torunianie rozegrali przed własną publicznością i niestety tradycyjnie ponieśli klęskę, bowiem literująca w tabeli Crakovia rozgromiła team Rosego 52:26.

W przekroju całego sezonu o sile toruńskiego teamu stanowili przede wszystkim Jaworski i Rose. Obaj zawodnicy byli swoimi przeciwieństwami. Jaworski uchodził za zawodnika spokojnego i rutynowanego, natomiast Rose swą nieobliczalnością podrywał widownię z miejsc. Duet ten był skutecznie wspierany przez Andrzeja Szadzińskiego, jednak pozostała część zespołu wyraźnie ustępowała tym zawodnikom, dlatego trudno było sprostać oczekiwaniom jakie mieli kibice i działacze beniaminka ligi żużlowej.

W SEZONIE 1959 TORUŃSKICH BARW BRONILI
Tadeusz JAWORSKI
Marian ROSE
Leszek ZALEWSKI
Jerzy WIERZCHOWSKI
Witold KAMIŃSKI
Waldemar DĄBROWSKI
 Andrzej SZADZIŃSKI
Bogdan SARGUN
Roman CHEŁADZE
Bogdan KOWALSKI
??? WECKWERT
Czesław BIAŁKA

Z siedmiopunktowym dorobkiem (torunianie wygrali tylko z Gdańskiem, Śremem i Piłą) Anioły zajęły przedostatnie miejsce w trzecioligowej tabeli, wyprzedzając jedynie wspomnianą wcześniej CKS Czeladź.

TABELA TRZECIEJ LIGI ŻUŻLOWEJ W SEZONIE 1959

M-ce	Zespół	Mecze	Pkt duże	Pkt małe	Wyniki LPŻ*
					Wyjazd	Dom
1	Cracovia Kraków	14	24	+123	45:32	26:52
2	Legia Krosno	14	22	+231	48:30	37:41
3	Neptun Gdańsk	14	18	+16	53:25	47:31
4	Sparta Śrem	14	14	+2	52:25	39:38
5	Polonia Piła	14	12	-16	32:42	30:48
6	LPŻ Zielona Góra	14	10	-68	46:32	33:39
7	LPŻ Toruń	14	7	-121	x	x
8	CKS Czeladź	14	5	-167	39:39	35:43
* w podanym wyniku na pierwszym miejscu gospodarze

Zespół można jednak w pewnym sensie usprawiedliwić, bowiem w sezonie wyeksploatowały się maszyny żużlowe zakupione dla Aniołów przez samego szefa LPŻ w Polsce, gen. bryg. Józefa Turskiego (generał przekazał do Torunia przed sezonem siedem motocykli FIS). Ową różnicę sprzętową było widać zwłaszcza w meczu który torunianie rozegrali na własnym torze ze zwycięzcą III ligi Cracovią.

Mimo niezbyt imponującego startu w prawdziwej lidze żużlowej Anioły miały w przyszłym roku awansować o klasę wyżej, a pomóc miała w tym kolejna reorganizacja rozgrywek.

Obok rywalizacji ligowej w 1959 roku Toruń wyszedł z bardzo ważną dla popularyzacji żużla był inicjatywą. Stało się to za sprawą oddziału toruńskiego Ilustrowanego Kuriera Polskiego, a zwłaszcza jego kierownika red, Józefa Ryczkowskiego, który postanowił ufundować specjalną nagrodę tzw. „Srebrną Ostrogę IKP”. Obok "Ostrogi" kibice mogli na toruńskim torze oglądać jeszcze dwa spotkania w międzynarodowej obsadzie oraz zawody towarzyskie z:
        Polonią Bydgoszcz (I liga) - 26:51
        Wandą Nowa Huta (II Liga) - 33:45
        Stalą Gorzów (II Liga) - 32:42
        Polonią Piła (III Liga) - 47:27
Ten ostatni mecz był kolejnym rewanżem za porażkę torunian z pilanami w rozgrywkach ligowych i aż trudno uwierzyć, że w sezonie Polonistom udało się wygrać i to dość wysoko na toruńskim torze. Ponadto w zawodach tych zaprezentował się nowy nabytek LPŻ-tu Józef Ptak, który został pozyskany z Zielonej Góry.

materiał wyjściowy tekstów zamieszczonych na tej stronie
stanowi książka anioły na torze

1958             1960