Zasady rozgrywek w roku 1952 pozostały takie same jak w roku poprzednim. Nadal drużyny startowały w I lidze na maszynach żużlowych, a także w rozgrywkach okręgowych na tzw. "motocyklach przystosowanych. Równiej tak jak przed rokiem startowano według dziewięciobiegowej tabeli.
Jedyną zmianą jaką wprowadził PZM było uporządkowanie organizacyjne zespołów jeżdżących na motocyklach przystosowanych. Wprowadzono jednocześnie zakaz ścigania się na bieżniach lekkoatletycznych, co w wyraźny sposób zmniejszyło liczbę startujących zespołów i nigdzie nawet w tak licznej zespołowo w roku poprzednim Wielkopolsce nie stworzono rozgrywek w pełni ligowych, poprzestając na pojedynczych trój- lub czwórmeczach. Doprowadziło to do powolnego wygasania entuzjazmu wśród pasjonatów motoryzacji, co było początkiem końca tej rywalizacji motocyklowej

Wraz z porządkowaniem ligi motocykli przystosowanych cały kraj podzielono na cztery strefy: północną, południową, zachodnią i wschodnią. Zwycięzcy eliminacji okręgowych mieli spotkać się w Finale mistrzostw kraju wyznaczonym na 24 sierpnia. Jednak z różnych przyczyn nie doszło do finałowej rywalizacji
Na Śląsku najlepszy okazał się Włókniarz II Częstochowa-okręg katowicki. Z kolei Stal Zielona Góra tryumfowała w okręgu zielonogórskim.